بار دیگر وداع با تیمی که دوستش داشتیم
به نظر میرسد هر بار که جام جهانی در آسیا برگزار میشود، با یک شگفتی بزرگ همراه است و این بار نوبت مراکش بود تا به جمع چهار تیم پایانی راه پیدا کند اما چقدر احتمال دارد بار دیگر آنها را در چنین موقعیتی ببینیم؟
![بار دیگر وداع با تیمی که دوستش داشتیم](https://static2.mosalasonline.com/thumbnail/Vmq3jYfK1jaK/QFpbKTBJgr2mhgj4xINHa7okrg9bgOAsE_H2C0hJSASojHBLdmOPjsVmA-yVmeon1hSQbmcNt81n8iDngPC4OANFvK76NWAT/usml1ptx.jpg)
به گزارش "ورزش سه"، 20 سال قبل از اینکه جام جهانی در قطر برگزار شود، کره و ژاپن اولین کشورهای آسیایی بودند که میزبانی جام جهانی را برعهده گرفتند؛ جامی که با بزرگترین شگفتیهای این رقابتها تا آن زمان همراه شد. اگر رسیدن کره جنوبی میزبان به جمع چهار تیم پایانی با حرف و حدیث های زیاد در مورد کمکِ داوران و فینال کمرنگ شد اما کسی در شایستگی ترکیه برای رسیدن به رتبه سوم تردیدی نداشت؛ تیمی یکدست و تماشایی با ستارههایی که هر یک حداقل برای یک ماه به چهرههایی جهانی تبدیل شدند؛ از روشتو رکبر، دروازه بان تنومندی که با سیاه کردن گونههایش در یادها ماند تا هاکان شوکور، حسن ساس، امیت داوالا و ایلهان مانسیز که در راه رسیدن این تیم به جمع چهار تیم پایانی و در نهایت رتبه سومی نمایشهای خیره کنندهای داشتند.
تیم شنول گونش در آن رقابت ها بعد از پشت سر گذاشتن کاستاریکا و چین در مرحله گروهی، در مراحل حذفی ژاپن میزبان و سنگال را حذف کردند تا برای بار دوم در آن جام روبروی برزیل قرار بگیرند و البته بار دیگر مغلوب شدند.
ترکیه که تنها 6 سال قبل برای اولین بار به رقابت های یورو رسیده بود، با رسیدن به نیمه نهایی جام جهانی امیدوار بود که گام بلندی در فوتبال دنیا بردارد اما 20 سال پس آن روزهای درخشان، حتی یک بار هم حضور در جام جهانی را تجربه نکرد.
هرچند مراکشیها تا همینجا و رفتن به دیدار رده بندی هم با خاطرات بسیار شیرینی قطر را ترک خواهند کرد اما شاید آنها هم تا سالها برای آنها تکرار نشود و حتی به آن نزدیک هم نشوند.
یکی از مهمترین دلایل موفقیت مراکش در این رقابت ها، بازی در یک کشور عربی و برخورداری از حمایت گروه زیادی از طرفداران خودی و عرب بود که در دیدارهای این تیم جوی عجیب ایجاد می کردند.
از سوی دیگر این تیم با نسلی از ستارههایی پا به این رقابت ها گذاشت که بیشتر آنها در اروپا به دنیا آمده و در رده های سنی باشگاه های معتبر این قاره رشد کردند؛ ستارههایی مانند اشرف حکیمی، حکیم زیاش و ... که حتی میتوانستند در ترکیب یک ملی اروپایی به میدان بروند.
و البته مربی جوانی که خیلی زود با ستارههای تیمش ارتباط برقرار کرد و توانستند گروهی شکست ناپذیر (حداقل تا دیدار امشب) تشکیل بدهند.
مراکشیها حتی اگر چهارم هم شوند، برای همیشه در تاریخ فوتبال آفریقا ماندگار خواهند بود اما اگر به سرنوشت ترکیه بعد از سال 2002 دچار شوند، چندان اتفاق عجیبی نخواهد بود.
این مشکلی است که همه شگفتیآفرینان جام جهانی به آن دچار بودهاند؛ تیمهایی که برای رسیدن به جمع قدرتهای همیشگی فوتبال جهان همچنان راهی طولانی در پیش دارند. کما اینکه قهرمان جام جهانی از بین همانهایی است که قبلا حداقل دو بار جام را بالای سر بردهاند.
دیدگاه تان را بنویسید