دانستنی های خواندنی و دیدنی از سلسله ساسانی
مثلث آنلاین: زرتشیان باستان اعتقاد داشتند نباید آفتاب بر آتش بتابد؛ به همین دلیل اتاقی در وسط ساخته و آتشدان را در آن قرار میدادند و برای محفوظ ماندن آتش و آلوده نشدن آن جز روحانیون زرتشتی هیچکس مجاز به دیدن آتش و ورود به آن را نداشت.

به گزارش خبرگزاری فارس از ایلام، آتشکدهها محل نیایش و عبادت زرتشتیان باستان بودهاند و آیینهای دینی در این محل و در مقابل آتش برگزار میشده است. آتشکدهها دارای شکل و شمایل تقریبا یکسان هستند که دارای بناهای مکعبی، گنبددار و چندین اتاق هشت گوشه هستند. محلی در وسط بنا (آتش دان) که آتش در آن قرار میگیرد مقدسترین قسمت آن به شمار میرود. با توجه به اینکه زرتشیان باستان اعتقاد داشتند نباید آفتاب بر آتش بتابد اتاقی در وسط ساخته و آتشدان را در آن قرار میدادند و برای محفوظ ماندن آتش و آلوده نشدن آن جز روحانیون زرتشتی هیچکس مجاز به دیدن آتش و ورود به آن را نداشت.
بعد از گرایش مردم به اسلام بیشتر آتشکدهها به ویرانی گراییدند و تعداد آنها کاسته شد؛ بعضی از آنها با تغییراتی تبدیل به مسجد شدند.
آتشکده کوشک قیفر ( یا قفیر، قینفر، قذنفر، قیصر) در شهرستان ملکشاهی، در روستای پیرمحمد و در ارتفاعات کوه پشیمن یکی از این معبدهای دوره ساسانی است. اثری که در سال 1387 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. آتشکدهی قیفر چهار ورودی دارد و یک آتشدان در وسط آن قرار گرفته و دارای ارتفاع ۷/۴۰ و مساحت صد متر مربعی است. برای ساخت این بنا از مصالحی مانند ساروج و سنگهای رودخانه استفاده شده است. نمای داخلی با اندود ملاط گچ اندودکاری شده است و قدمتی دوهزار ساله دارد اما به مانند آتشکدههای دیگر به دلیل عواملی مانند: زلزله، حفاریهای غیرمجاز و عدم نظارت در معرض تخریب و نابودی قرار گرفته است.
در این راستا علی سنایی نژاد کارشناس مسوول حوزه مرمت میراث فرهنگی در گفتوگو با خبرنگار فارس در ایلام گفت: آتشکده کوشک قیفر مشرف بر دشتهای مهران است و این بنا برخلاف سایر آتشکدههای استان روباز بوده و این نشانگر آن است که از این آتشکده برای مسیریابی کاروانها نیز استفاده شده است.
وی افزود: سال 93 ترمیم اضطراری برای رفع خطر تخریب اثر صورت گرفته است و تابلوهای معرفی اثر نیز درمحل نصب شده است.
کارشناس مسوول حوزه مرمت میراث فرهنگی در پایان ابراز داشت: بیش از نیمی از اثر به دلیل عوامل طبیعی و انسانی دچار تخریب شده است و در سالهای اخیر به علت نبود اعتبار کافی مرمتی در این بنا انجام نشده.
امید است با توجه بیشتر و تامین اعتبارهای لازم از تخریب و نابودی این آثار جلوگیری شود و این شناسنامهها و بناهای تاریخی کشور و استانمان برای نسل های آینده نیز باقی بمانند.
نتهای پیام/۹۷۰۸۲۰
دیدگاه تان را بنویسید