ورزشگاه یک میلیون نفری؛ تخیل یا واقعیت؟ (عکس)
انتشار تصاویری از یک ورزشگاه غول پیکر طراحی شده توسط یک هنرمند آمریکایی، بازتاب های زیادی در رسانه های دنیا داشت.

در رتبه دوم و با 91000 صندلی، استادیوم ومبلی به عنوان نماد فوتبال انگلیس و میزبان همیشگی سه شیرها قرار دارد و دورتر از آن، استادیومهای ایالات متحده آمریکا، هند و حتی کره شمالی دارای ظرفیتهای رسمی هستند که بیش از 100000 نفر می توانند جوی نفسگیر را ایجاد کنند.
استادیوم های غول پیکر
هرچند یک ضرب المثل می گوید که "اندازه مهم نیست" اما نمی توان انکار کرد که بالا رفتن از پله های ورزشگاهی بزرگ و غول پیکر، یک تجربه کاملاً استثنایی است.
ورزشگاهی بزرگتر؟
آیا این باعث نمی شود که کودک بزرگ و دیوانه اندیش درون شما تصور کند که اگر کسی واقعاً تصمیم به ساخت بزرگترین ورزشگاه دنیا بگیرد، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ این ایده به ذهن یک هنرمند رسیده تا بزرگترین ورزشگاه دنیا را طراحی کند. اخیرا تصاویری در رسانه های اجتماعی منتشر شده که نشان می دهد یک استادیوم با ظرفیت یک میلیون هوادار واقعاً چه شکلی است. بله درست خواندید.
ورزشگاه یک میلیون نفری چه شکلی است؟
عکسهای جالبی که در توییتر پخش شد، زاییده فکر هنرمند آمریکایی، "پل فایفر" است. تصاویر مربوط به ورزشگاهی یک میلیون نفری است و اندازه عظیم مورد نیاز برای اسکان تعداد زیادی از هواداران را نشان میدهد.
اگرچه این مدل در واقع کاملاً جدید نیست( مارکا در سال 2020 در مورد آن گزارش داد) با این وجود توجه طرفداران را به خود جلب کرده است و صراحتاً شبیه چیزی فراتر از یک فیلم علمی تخیلی است.
تصور کنید یک استادیوم با ظرفیت یک میلیون در سرتان چقدر بزرگ به نظر میرسد و سپس با بررسی مدل حیرت انگیز فایفر در زیر، آن را دو برابر کنید:
یکی این ورزشگاه را بسازد!
بخواهیم صادقانه حرف بزنیم، نمی توان مطمئن بود که تجربه هواداران در استادیومی با این ظرفیت که رکورددار جهانی خواهد بود، به اندازه کافی خوب خواهد بود یا خیر، زیرا زمین بازی به وضوح نسبت به آنچه که باید در ردیف z باشد، کوچک به نظر می رسد.
اگر کسی بیرونی ترین ردیف را برای نشستن انتخاب کند، به طرز عجیبی شبیه نوکمپ خواهد بود؛ انگار ورزشگاه بارسلونا را چند بار کپی پیست کنید تا به ابرها برسید. همانطور که بسیاری از مردم در نظرات گفتهاند، احتمالا بهتر است بازی را از تلویزیون تماشا کنید تا به ورزشگاهی اینچنینی بروید؛ اما به عنوان یک آزمایش فکری، نمی توان انکار کرد که این ایده کمی سرگرم کننده است. احتمالاً همه ما از خود پرسیده ایم که چرا یک باشگاه بزرگ، تصمیم نمی گیرد تا بزرگترین ورزشگاه در جهان را بسازد. ورزشگاهی که اگر ساخته شود، شاید سه روز طول بکشد بتوانیم به بالاترین نقطه آن برسیم.
دیدگاه تان را بنویسید